It’s party time

Φτώχεια, μιζέρια, κρύο, βροχή, στενοχώρια είναι λίγο πολύ το σκηνικό των ημερών. Ένα πάρτυ μας χρειάζεται, ένα πάρτυ που να είναι ξέσπασμα, φαντασμαγορία, ξεγνοιασιά, γεμάτο αλλόκοτες εκπλήξεις, γκάφες, αλκοόλ και χρώμα. Να ξορκίσει την ασχήμια και την εσωτερική σκοτεινιά και να οδηγήσει ένας θεός ξέρει που. Ακριβώς όπως στις παρακάτω ταινίες, όπου ο σκηνοθέτης συνήθως με ένα ατελείωτο, αριστουργηματικό μονοπλάνο καταφέρνει να αποτυπώσει τη λάμψη, την εκρηκτική χαρά, την έκσταση και να τονίσει, διά του αντιθέτου, την εσωτερική θλίψη και παρακμή του εκάστοτε ήρωα. Continue reading

Στον κόσμο τους.

Σε πολλές ταινίες ο καλός σκηνοθέτης αναπαριστά άψογα ένα συγκεκριμένο, και συχνά διαφορετικό από το καθημερινό, περιβάλλον. Μπορεί αυτό να είναι το διάστημα(όπως το πρόσφατο Gravity για παράδειγμα) ή ένα γραφείο ή ένα νοσοκομείο ας πούμε. Η πιστότητα της αναπαράστασης αποδεικνύει τη μαεστρία κινηματογραφιστή και ηθοποιών.

Υπάρχουν όμως και λιγοστές περιπτώσεις όπου ο σκηνοθέτης  συνθέτει ένα καινούριο χωροχρόνο από την αρχή. Με υπέρμετρη φαντασία, εξαιρετική-σχεδόν εξαντλητική- προσοχή στη λεπτομέρεια, μεγάλη εικαστική επιμέλεια σε σκηνογραφία και φωτογραφία, δημιουργεί ένα πρωτότυπο αισθητικό σύμπαν στο οποίο ζουν και αλληλεπιδρούν οι ήρωές του. Έναν απολύτως προσωπικό -και γι’ αυτό το λόγο αυθεντικό- μικρόκοσμο, που ξεφεύγει από τη ρεαλιστική απεικόνιση και περνάει στη σφαίρα του φανταστικού, ή πιο ταιριαστά, του παραμυθένιου. Continue reading

Μετακομίζω.

Μετακομίζω γιατί χωρίζω/

σαν αλήτης να γυρίζω/

να πονάω, να δακρύζω/

πίσω δεν ξαναγυρίζω

Δύο μετακομίσεις σε μία σεζόν-και ποιος ξέρει μέχρι το καλοκαίρι τι γίνεται- δεν είναι και λίγο. Continue reading

Παντρευτείτε γιατί χανόμαστε

Green card (Peter Weir)

Εκείνος Γάλλος μετανάστης στις ΗΠΑ ονειρεύεται την πολυπόθητη πράσινη κάρτα και εκείνη το διαμέρισμα με ένα μικρό θερμοκήπιο που νοικιάζεται μόνο σε παντρεμένους. Και συνάπτουν γάμο. Λευκό γάμο. Και όλα είναι καλά μέχρι που το Αλλοδαπών  αποφασίζει να ελέγξει αν ο γάμος είναι αληθινός. Και αναγκάζονται να μείνουν μαζί για ένα ΣΚ. Και ερωτεύονται πραγματικά. Και άντε τώρα να τα βάλεις με τους άτεγκτους γραφειοκράτες και να αποδείξεις  ότι δεν είσαι ελέφαντας.

Continue reading

Βρε, σαν ποιον μοιάζει…Σαν ποιον μοιάζει…(by pepinot)

Δεν μου αρέσουν οι συγκρίσεις, αναπόφευκτα όμως μερικές φορές πέφτεις στην παγίδα τους. Κάποιος σου θυμίζει κάποιον άλλον, κάποιος είναι καλύτερος από κάποιον άλλον κ.ο.κ. Ιδού λοιπόν τρεις ταινίες που το «παλιό μοντέλο» συνυπάρχει (αρμονικά ή μη) με το νέο, κατά την ταπεινή μου γνώμη πάντα.

Sleuth ( Michael Caine –  Jude Law )

Και οι δυο ξανθοί με ματάρες, και οι δυο Άγγλαροι με προφορά, και μην ξεχνάμε ότι ο Μάικλ Κέιν υπήρξε στη θέση του Τζουντ Λο στην πρώτη εκδοχή της ταινίας με τον Λόρενς Ολίβιε, συγγνώμη, τον Σερ Λόρενς Ολίβιε, στο δικό του ρόλο.

Continue reading