Αγαπημένη μου παράνοια… (by pepinot)

Παρακολουθώντας το blog, μου έχουν έρθει κατά καιρούς διάφορες ιδέες για δικές μου πιθανές τριάδες.. βλέπω ταινίες και προσπαθώ να τις κατατάξω κάπου.. κοινώς με έχετε καταστρέψει… τελικά βρήκα το δικό μου αγαπημένο θέμα (αν και θα μπορούσα να θεωρηθώ ψυχάκι γι’αυτό!!!): ταινίες παρανοïκές, ταινίες που όταν τις παρακολουθείς μία που λες ‘’εγώ τώρα αυτό γιατί το βλέπω;!’’ κ από την άλλη δεν μπορείς να την σταματήσεις αν δεν τελειώσει… θες βρε παιδί μου να δεις που θα καταλήξει … παρανοϊκό ;….αυτό είναι το θέμα…
Η τριάδα των ταινιών θα μπορούσε να είναι ενδεικτική… θα μπορούσε απλά να είναι 3άδα σκηνοθετών… κατά συνέπεια θα πω : Buñuel, Lynch, Trier… και ξεκινώ :

Εξολοθρευτής άγγελος
Σουρεαλιστής Buñuel κλπ, κλπ…. Τι πιο παρανοϊκό από μια ομάδα ανθρώπων της ελιτ κοινωνίας εγκλωβισμένη σε ένα σπίτι χωρίς προφανή λόγο, άτομα που χάνουν σιγά-σιγά τους καλούς τους τρόπους, την ψυχραιμία τους, τον καθωσπρεπισμό τους… κ εσύ απλά να αναρωτιέσαι : ‘’μα γιατί δεν μπορούν να βγουν;!! ‘’, τελειώνει η ταινία κ συνεχίζεις να έχεις την ίδια απορία…

Απίθανη είναι κ η σχετική σκηνή από την τελευταία ταινία του Woody Allen, όταν ο πρωταγωνιστής ταξιδεύοντας στο χρόνο κ στο καλλιτεχνικό παρίσι του ΄20, συναντώντας τον νεαρό τότε Buñuel τον προτρέπει να κάνει μια ταινία με αυτό το θέμα κ ο ίδιος ο σκηνοθέτης στο άκουσμά του κ μόνο απορεί!!! (εφυέστατος Woody Allen!!)

Mulholland drive
Εδώ δεν θα επεκταθώ στο ‘’τι θέλει να πει ο ποιητής’’ γιατί δεν έχει νόημα… Αν προσπαθήσεις να δεις την ταινία κ να την εξηγήσεις λογικά… χάθηκες!!! Ξεκινά κ εκεί που νομίζεις ότι όλα μπαίνουν σε μια σειρά… απλά χάνεις την μπάλα!!! Μετά από τόσες συζητήσεις κ ανάλυση πάνω στην ανάλυση ακόμη κ τώρα δε νομίζω ότι την έχω καταλάβει… καλή Naomi Watts (στις αρχές της τότε) κ ακόμη καλύτερη η μελαχρινή Laura Harring (μα που πήγε αυτή;) σε μπερδεύουν σε μια ιστορία ανάμεσα σε φαντασία κ πραγματικότητα… παιχνίδια του συνειδητού, του ασυνείδητου, του υποσυνείδητου, ποιος ξέρει; Πιθανώς ούτε κ ο ίδιος ο Lynch..
Η σκηνή που μου έχει μείνει, είναι στο τέλος όταν το ηλικιωμένο ζευγάρι, που συνοδεύει στην αρχή την Betty (Naomi Watts) στο ταξίδι της (κ που μάλλον μέχρι το τέλος της ταινίας το έχεις ξεχάσει!!!), εμφανίζεται μικροσκοπικό να σκαρφαλώνει στα έπιπλα, μεγαλώνει μπροστά της, γελά μαζί της κ την οδηγεί στη παράνοια…

Ωραία επίσης κ η σκηνή (κ το τραγούδι!!) στο κλαμπ silencio..

Αντίχριστος

Trier… τι άλλο να πω;;.. τρελός κ με την βούλα.. κ τι δεν είπαν για αυτή του την ταινία… προκαλεί χωρίς λόγο.. αποτρελάθηκε.. μέχρι κ μισογύνη τον είπαν.. δεν αμφισβητώ, ούτε δέχομαι τίποτε από όλα αυτά… πάντως για μένα λίγο οι αρνητικές κριτικές, λίγο ο τίτλος, λίγο ο Dafoe, λίγο η φωτογραφία με έπεισαν… για παρανοïκή ταινία είναι ό,τι πρέπει!!!

Και η ταινία ξεκινά… ένα ζευγάρι που χάνει το παιδί του επειδή έκανε σεξ αντί να το προσέχουν, καταφεύγουν στο σπίτι τους στο δάσος προσπαθώντας να το ξεπεράσουν… το θέμα μας; : τύψεις, τύψεις κ πάλι τύψεις!!!! Το γεγονός ότι δεν μαθαίνουμε ποτέ τα ονόματα των δύο πρωταγωνιστών ασφαλώς κ δεν είναι τυχαίο… μιλάμε για όλους τους άνδρες κ όλες τις γυναίκες… Κ λες ‘’τι μπορεί να συμβεί στο δάσος; ’’…τα πάντα… ενοχές, φόβος, βίαιες πράξεις πέρα από κάθε λογική… κ τελικά να τους καταπίνει η σατανική φύση…

Η ερωτική σκηνή (κ αφίσα της ταινίας) μπροστά από το δέντρο με τα δεκάδες χέρια να ξεπηδούν μέσα από αυτό είναι το λιγότερο εντυπωσιακή…

Ουφ.. παράνοια τέλος κ συνοψίζω :

  1. Εξολοθρευτής άγγελος
  2. Mulholland drive
  3. Αντίχριστος
  4. ;;;;;;;;;;;;;;

Gracias  για την φιλοξενία cinelisted!!!!!!!

Advertisements

4 thoughts on “Αγαπημένη μου παράνοια… (by pepinot)

  1. Και επειδή το θέμα μου ταιριάζει, και επειδή η λέξη παράνοια μπορεί να ερμηνευθεί με ποικίλους τρόπους, και επειδή το λέει και ο τίτλος, και επειδή αγαπώ τον Terry Gilliam θα προτείνω: http://www.youtube.com/watch?v=Zm7r491n-8o

  2. Μ’ αρέσει και η αναφορά στον Γούντι:) Θα επανέλθω με προτάσεις παράνοιας!

  3. “Στρέλλα”, ένας πατέρας βγαίνει από την φυλακή και πηδάει τον τραβεστί γιό του εν αγνοία του, ο γιος γνωρίζει όμως, στο τέλος they live happily ever after….αν αυτό δεν είναι παράνοια τότε τι είναι;;;;
    Ωστόσο, εξαιρετική η ερμηνεία της Μίνας Ορφανού!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s