μικροί ήρωες (by pepinot)

Η συμμετοχή ή ακόμη και ο πρωταγωνιστικός, πλέον, ρόλος παιδιών σε ταινίες και σειρές είναι κάτι τόσο τετριμμένο που έχουμε χρόνια να ακούσουμε ατάκες τύπου : ‘’ρε παιδί μου σαν μεγάλος παίζει αυτό!’’ (ή τώρα που το σκέφτομαι μπορεί να το άκουγα ακόμη και τώρα από τον μπαμπά μου αλλά το προσπερνώ, γιατί δεν είναι και χαρακτηριστικό παράδειγμα κινηματογραφόφιλου). Άρα το να ασχοληθώ με τους μικρούς πρωταγωνιστές που μας εντυπωσίασαν με το καλλιτεχνικό τους ταλέντο, είναι και λίγο βαρετό.

Γι’ αυτό, λοιπόν, θα εστιάσω σε σκηνές με ήρωες παιδιά που μπορεί ο ρόλος τους να μην να μην ήταν ο κύριος, αλλά είναι σκηνές που ακόμη και να ξεχάσεις όλη την ταινία, σου καρφώνονται στο μυαλό. Θες να αγκαλιάσεις το παιδάκι, να του πεις ότι εσύ είσαι εδώ γι’ αυτό, να του ζουπήξεις τα μάγουλα και γενικά να του συμπεριφερθείς όπως λατρεύουμε να συμπεριφερόμαστε σε όλα τα παιδιά (έστω και για δευτερόλεπτα όταν είναι ήρεμα ή όταν κοιμούνται!) και όπως σιχαινόσουν να σου συμπεριφέρονται όταν ήσουν εσύ παιδί.

Continue reading

Advertisements

Canis lupus familiaris*

Είσαι στην επαρχία, τα σκυλιά αλυχτάνε όλη νύχτα και δε σε αφήνουν να κοιμηθείς, φιλοζωϊκή δεν υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή, ο δήμος δεν έχει χρήματα για στειρώσεις και έτσι τα σκυλιά αυξάνονται και πληθύνονται, αγέλες σχηματίζονται, κάνουν συμμορίες και κάθε βράδυ τα λένε μεταξύ τους, λες και δεν τους αρκεί όλη μέρα που αλητεύουν μαζί. Από την άλλη τα περισσότερα είναι πολύ χαριτωμένα, περισσότερο φοβούνται παρά επικίνδυνα είναι και, βλέποντάς τα να γυρνοβολούν όλη μέρα σε ομάδες, σκέφτεσαι “μωρέ, ωραία, νομαδική ζωή, μήπως ξέρουν κάτι παραπάνω αυτά τα ζωντανά του θεού;”. Ίσως φταίει και αυτή η πλύση εγκεφάλου που μας έχει γίνει από τα ίντερνετς με τις άπειρες φωτογραφίες και βίντεο από πανέμορφα και συγκινητικά ζωάκια.

Αααχ, σκύλος, ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου λοιπόν: Continue reading

Ω γλυκύ μου έαρ

Πάσχα είναι…

Πάσχα είναι διακοπές.

Πάσχα είναι τα φαναράκια, οι λαμπάδες και τα μπινελίκια στη λιτανεία της Μεγάλης Παρασκευής επειδή σου έκαψαν το μαλλί.

Πάσχα είναι να φτάνεις με το άγιο φως στο σπίτι όλο χαρά και την ώρα που πας να κανεις το σταυρό στο ανώφλι της πόρτας, το κερί να σβήνει.

Πάσχα είναι η μαγειρίτσα της μάνας μου και η υποχρεωτική νηστεία εντός σπιτιού.

Πάσχα είναι τα κόκκινα αυγά, το τσούγκρισμα μύτη κώλο και που μετά πρέπει να τα φας όλα και η χοληστερίνη να φτάνει 300.

Πάσχα είναι που όλοι φοράνε τα καλά τους για να βγουν για καφέ στο χωριό, λες και παραφυλάει από μια μεριά η Άννα Γουίντουρ και τους κακοχαρακτηρίσει.

Πάσχα είναι ο Πέτρος Γαϊτάνος. Ο απανταχού εκπρόσωπος της βυζαντινής υμνογραφίας με αποκλειστική εργολαβία τα τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας αλλά και πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ «Ο Πέτρος Γαιτάνος στους Αγίους τόπους». Πλέον είναι και θιασώτης του «ίσως αδιάκριτου τσαμπουκά» της Χ.Α.-Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου. (Ο Χρήστος Σαντικάι είναι Χριστούγεννα)

Πάσχα είναι το αρνί που το τρως από τη σούβλα.

Πάσχα είναι που γιορτάζει η θεία μου η Λαμπρούλα και ο Ζήσης.

Πάσχα είναι που πλημμυρίζουν οι οθόνες της τηλεόρασης σανδάλι, χιτώνα και μούσκουλα. Ρωμαίοι, χριστιανοί, πρωτοχριστιανοί, κρύφοχριστιανοί, Ιουδαίοι, ειδωλολάτρες, φαρισαίοι, αμαρτωλοί, τα στρουμφάκια και ο Σπύρος Παπαδόπουλος όλοι εκεί.

Continue reading

80’s: Τα χρόνια της αθωότητας

1. Adventures in Babysitting-1987

Τότε που δεν υπήρχαν τόσα οικονομικά προβλήματα, τότε που υπήρχε η επίπλαστη ευημερία των πιστωτικών καρτών, τότε που που μας απασχολούσε μόνο πότε βγαίνει η νέα κασέτα (!) του Πρινς, τι θα φορέσουμε στο πάρτυ του σχολείου, αν θα βρούμε ελεύθερο το Dirty Dancing στο βίντεο κλαμπ, τότε που ήμαστε παιδιά. Και κάναμε σχέδια για το πώς να ξεφύγουμε από το προστατευμένο περιβάλλον της οικογένειας για να ζήσουμε ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ.

ένα κοριτσάκι με ήρωα τον Θωρ

ένας έφηβος με αυτό το πουλόβερ Continue reading