It’s party time

Φτώχεια, μιζέρια, κρύο, βροχή, στενοχώρια είναι λίγο πολύ το σκηνικό των ημερών. Ένα πάρτυ μας χρειάζεται, ένα πάρτυ που να είναι ξέσπασμα, φαντασμαγορία, ξεγνοιασιά, γεμάτο αλλόκοτες εκπλήξεις, γκάφες, αλκοόλ και χρώμα. Να ξορκίσει την ασχήμια και την εσωτερική σκοτεινιά και να οδηγήσει ένας θεός ξέρει που. Ακριβώς όπως στις παρακάτω ταινίες, όπου ο σκηνοθέτης συνήθως με ένα ατελείωτο, αριστουργηματικό μονοπλάνο καταφέρνει να αποτυπώσει τη λάμψη, την εκρηκτική χαρά, την έκσταση και να τονίσει, διά του αντιθέτου, την εσωτερική θλίψη και παρακμή του εκάστοτε ήρωα. Continue reading

Advertisements

Στον κόσμο τους.

Σε πολλές ταινίες ο καλός σκηνοθέτης αναπαριστά άψογα ένα συγκεκριμένο, και συχνά διαφορετικό από το καθημερινό, περιβάλλον. Μπορεί αυτό να είναι το διάστημα(όπως το πρόσφατο Gravity για παράδειγμα) ή ένα γραφείο ή ένα νοσοκομείο ας πούμε. Η πιστότητα της αναπαράστασης αποδεικνύει τη μαεστρία κινηματογραφιστή και ηθοποιών.

Υπάρχουν όμως και λιγοστές περιπτώσεις όπου ο σκηνοθέτης  συνθέτει ένα καινούριο χωροχρόνο από την αρχή. Με υπέρμετρη φαντασία, εξαιρετική-σχεδόν εξαντλητική- προσοχή στη λεπτομέρεια, μεγάλη εικαστική επιμέλεια σε σκηνογραφία και φωτογραφία, δημιουργεί ένα πρωτότυπο αισθητικό σύμπαν στο οποίο ζουν και αλληλεπιδρούν οι ήρωές του. Έναν απολύτως προσωπικό -και γι’ αυτό το λόγο αυθεντικό- μικρόκοσμο, που ξεφεύγει από τη ρεαλιστική απεικόνιση και περνάει στη σφαίρα του φανταστικού, ή πιο ταιριαστά, του παραμυθένιου. Continue reading

Μετακομίζω.

Μετακομίζω γιατί χωρίζω/

σαν αλήτης να γυρίζω/

να πονάω, να δακρύζω/

πίσω δεν ξαναγυρίζω

Δύο μετακομίσεις σε μία σεζόν-και ποιος ξέρει μέχρι το καλοκαίρι τι γίνεται- δεν είναι και λίγο. Continue reading

Παντρευτείτε γιατί χανόμαστε

Green card (Peter Weir)

Εκείνος Γάλλος μετανάστης στις ΗΠΑ ονειρεύεται την πολυπόθητη πράσινη κάρτα και εκείνη το διαμέρισμα με ένα μικρό θερμοκήπιο που νοικιάζεται μόνο σε παντρεμένους. Και συνάπτουν γάμο. Λευκό γάμο. Και όλα είναι καλά μέχρι που το Αλλοδαπών  αποφασίζει να ελέγξει αν ο γάμος είναι αληθινός. Και αναγκάζονται να μείνουν μαζί για ένα ΣΚ. Και ερωτεύονται πραγματικά. Και άντε τώρα να τα βάλεις με τους άτεγκτους γραφειοκράτες και να αποδείξεις  ότι δεν είσαι ελέφαντας.

Continue reading

Μπαμπάδες

Πόσο συγκινητικό, ανατρεπτικό αλλά και εποικοδομητικό θα ήταν, να μπορούσε ο καθένας μας να κάνει ένα οδοιπορικό στη ζωή των γονιών του, για να ανακαλύψει τι άνθρωποι ήταν, πέρα από γονείς, και να εξηγήσει έτσι πολλές απορίες σχετικά με εκείνους αλλά και με τον εαυτό του. Ο δεσμός με τη μάνα είναι πιο οργανικός, πιο άμεσος, δοκιμάζεται μέσω της καθημερινής τριβής πιο νωρίς και πιο δυναμικά. Ο πατέρας όμως; Είναι συνήθως λίγο πιο έξω, λίγο πιο άγνωστος, χρειάζεται περισσότερη δουλειά να τον γνωρίσεις πραγματικά και συχνά παραμένει ουσιαστικά άγνωστος μέχρι πολύ αργά στη ζωή. Continue reading