Έρωτες στα πλατό

Είναι όπως όταν βγαίνεις ραντεβού σε σινεμά: κάποια στιγμή ξεπερνάς το τρακ, ξεχνάς το πρόσωπο δίπλα σου, σε ρουφάει η μεγάλη οθόνη και μένεις να απολαμβάνεις τη μαγεία στο πανί. Κάτι το ότι είναι όλα μεγεθυμένα, κάτι το σκοτάδι, κάτι η μυσταγωγική ατμόσφαιρα του κινηματογράφου, έρχεται κάποια στιγμή που χαζεύεις, βυθίζεσαι στην ομορφιά των εικόνων, ερωτεύεσαι τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών σε σημείο μάλιστα, όταν ανοίξουν τα φώτα να έχεις την αίσθηση ότι, μ’ ένα μεταφυσικό τρόπο, έχεις απορροφήσει κι εσύ κάτι από αυτή την ομορφιά που παρελαύνει μπροστά σου. Νιώθεις πιο λαμπερός, πιο ελκυστικός, πιο γοητευτικός. Βέβαια, κατά την επιστροφή στο σπίτι μπορεί να ανακαλύψεις ότι όλο το βράδυ πετούσε ένα γελοίο τσουλούφι ή έκανες την ωραία, πασαλειμμένη με μάσκαρα. Continue reading

Advertisements