Δεν χωράς πουθενά(Αθήνα-Παρίσι-Μπριζ)

Ταινίες όπου η πόλη στην οποία εκτυλίσσονται δεν αποτελεί απλώς το ωραίο φόντο της υπόθεσης αλλά έναν ακόμη πρωταγωνιστή. Οι πόλεις είναι οργανικά δεμένες με την υπόθεση, συμμετέχουν καθοριστικά στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, στην έμπνευση της σεναριακής ιδέας, στη σκηνοθετική ματιά. Αν η ταινία είχε γυριστεί αλλού θα ήταν μια άλλη ταινία, ή μπορεί και να μην υπήρχε καν. Ταξίδι σε τρεις πόλεις λοιπόν, ευρωπαϊκές και οι τρεις (καλά, για την Αθήνα δεν παίρνω κι όρκο), αλλά τελείως διαφορετικές μεταξύ τους. Αφού τις παρακολουθήσεις, έχουν σίγουρα σφηνωθεί στο κεφάλι σου ως επόμενος προορισμός. Άντε, στο επόμενο θα γράψω για τα ελληνικά νησιά που έχω επισκεφτεί εξαιτίας των σήριαλ της Μιρέλλας Παπαοικονόμου.

1.In Bruges Continue reading

Advertisements

αρχιτεκτονικές δυστοπίες

και είπα, να μην  ξανασχοληθώ με τόσο γενικό θέμα αλλά να: αρχιτεκτονικές δυστοπίες. Τεράστιο. Θα κάνω την αρχή και το συζητάμε αναγνώστη μου. Ίσως προτείνω και δεύτερο τρίλιστο. Α! και διάβασα πολύ. Από τυχάρπαστα και μη μπλογκ στο διαδίκτυο μέχρι το «Θαυμαστό καινούριο κόσμο» του Χάξλεϋ. Να έχω και θεωρητικό υπόβαθρο, ντε. Πάντως πολύ απαιτητικό έχει γίνει το μπλογκ… Πού είχα μείνει; Ναι.

Αρχιτεκτονικές δυστοπίες. Όρος αδόκιμος (μάλλον), αλλά ας τον σπάσω.

Αρχιτεκτονικές, γιατί το θέμα είναι η πόλη. Θα διαβάσεις για πόλεις που περιέγραψαν λογοτέχνες και απεικόνισαν κινηματογραφιστές. Πραγματικές πόλεις σε προβολή στο μέλλον ή φανταστικές σε απροσδιόριστο τόπο και χρόνο.

Δυστοπίες, γιατί οι πόλεις αυτές ενσαρκώνουν τους φόβους, τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον και τελικά αποτυπώνουν την ίδια την πραγματικότητα, την πόλη του παρόντος. Η αρχιτεκτονική είναι απόλυτα συνυφασμένη με την κοινωνία –τη δυστοπική κοινωνία, που βρίσκεται σε αδιέξοδο αλλά και με τους πολίτες της που ζουν ανελεύθεροι, τρομαγμένοι και υποταγμένοι στο εκάστοτε σύστημα.

Continue reading